ساختار سنتی فروش و بازاریابی در شرکت‌های بزرگ اقتصادی ایران، یکی از چالش‌های تکرارشونده در سال‌های اخیر بوده است. بسیاری از این شرکت‌ها، علی‌رغم عملکرد اقتصادی موفق در گذشته و حتی حال حاضر، در مواجهه با تغییرات سریع بازار و ظهور رقبا‌ی چابک و تکنولوژی‌محور با چالش‌های جدی روبه‌رو شده‌اند.

این رقبا، اگرچه از نظر توان مالی و سابقه فعالیت قابل مقایسه با شرکت‌های بزرگ نیستند، اما به دلیل تسلط بر ابزارهای نوین بازاریابی دیجیتال، توانسته‌اند سهم قابل توجهی از بازار را به دست آورده و جایگاه رقابتی بالاتری ایجاد کنند.

از سوی دیگر، شرکت‌های سنتی به دلیل گستردگی ساختار سازمانی، تعدد نیروی انسانی، پیچیدگی فرآیندهای مدیریتی و بروکراسی سنگین، از چابکی لازم برای واکنش سریع به تغییرات بازار برخوردار نیستند و همین موضوع نگرانی‌هایی جدی درباره آینده آن‌ها ایجاد کرده است.